جلال اسفندیاری در وبلاگ شیهه آفاق نوشته است:

بازهم خبر مرگ نابهنگام یكی دیگر از شاعران ناب سرای خوزستانی قلب ما را بدرد آوره است. این خبر اولین بار از طریق كامنت برادر مهربانمان فرید مرادی ناباورانه بدست من رسید. چند ماه پیش بود كه خبر مرگ حزن انگیز و تأسف بار و زودهنگام سیروس رادمنش آن شاعر ناب سرا و یار قدیمیمان بدست ما رسیده بود و اكنون هم متأسفانه خبری دیگر طبق مضمون زیر از طرف خبرگزاری دانشجویان ایران بر اندوه ما افزود؛ آری اینبار علیمراد موری (علول) محفل ناب ما را پیش از آنكه از اندیشه های ناب او بهره بریم، ناباورانه ترك گفت. خدایا مرگ زودهنگام یاران تاكی تاكی!؟ عروج ملكوتی این عزیز بزرگوار را به خانواده محترمشان تسلیت عرض نمود و خود را در این مصیبت عظمی شریك میدانم.

علی‌مراد موری، شاعر ناب‌سرای خوزستانی اهل مسجدسلیمان متخلص به "الول"، روز دوشنبه، دوم شهریور ۸۹، بر اثر سكته مغزی از دنیا رفت. او از بزرگترین و تاثیرگذارترین شاعران ناب‌سرا در استان خوزستان بود. او هیچ‌گاه نخواست كه شعرش زیر چتر جریان‌ها شعری قرار بگیرد. وی از دوستان نزدیك آریا آریاپور، سیدعلی صالحی و سیروس رادمنش بود و فروتنی بیش از حد او فرصت‌های زیادی را برای مطرح شدن در شعر معاصر از او گرفت. او به پیروی از شاعران بزرگی همچون بیژن الهی و هوشنگ چالنگی به خلوت عمیق معتقد بود تا جایی كه همواره مرا به مطالعه در تنهایی تشویق می‌كرد. "الول" در واپسین روزهای عمر شاعرانه‌اش كتابی از راینر ماریا ریلكه برای مطالعه به او داده بود، گفت: در این كتاب ریلكه معتقد است خلوت در صورت عمیق بودن خلوت است. این كتاب تاثیر زیادی بر عزلت نشینی "الول" داشت. 

او شاعری انسانی با شعری غنایی و استخوان‌دار بود كه در سبك‌شناسی و جریان‌شناسی بی‌ آن كه خودش بخواهد شاعری ناب سرا بود. وی همچون سرویس‌ رادمنش هرگز در حیات خویش دل به چاپ كتاب نداد و تنها در این اواخر به اصرار سعید آژده برای نشریات و مجله‌ها شعر می‌فرستاد. علیمراد موری متولد سال ۱۳۳۴ بود و تنها چند اثر از او در كتاب "شعر به دقیقه‌ اكنون" به چاپ رسیده است. این كتاب حاوی اشعار شاعران شعر ناب بود و منتقدانی همچون دكتر رضا براهنی از شعر ایشان صحبت كرده‌اند. از او مطمئناً دفاتر شعر به جا مانده است كه تاثیرگذاری‌ شان در شعر ایران نمود خواهند یافت. (برگرفته از مصاحبه سعید آژده با ایسنا)