هژیر کیانی در وبلاگ فرزند زاگرس نوشته است: سالهاست که سریالهای تلویزیونی و مجموعه های مختلفی با پول مردم در رسانه ملی؟! تولید می شود. صرف نظر از پر محتوی بودن ویا نبودن این مجموعه ها و اینکه هدف پر کردن اوقات تنظیم شده برنامه های صدا وسیما باشد یا نباشد!؟ آنچه در اکثر این مجموعه ها با مضون اجتماعی و ... برجستگی خود را حفظ کرده است وخود سریال بی انتهایی به نظر می رسد، شخصیت پردازی وانتخاب نام های اصیل ایرانی برای شخصیت های عموماً منفی وخلافکاری است که پس از سالها و علیرغم تذکر صاحبان فرهنگ ودلسوزان هویت این سرزمین، همانند زخمی کهن بر گرده هر ایرانی مسلمانی سنگینی می کند.

اینکه آیا نامیدن انسان ها وشخصیت های مجموعه های تلویزیونی می تواند به انسان اجتماعی امروز شخصیت بخشیده و آنان را مبری و سالم و بقول امروزی ها مثبت نشان دهد و اینکه آیا در عمل هم اینگونه هست یا نه وبالعکس و آنگونه که رسانه محترم ملی به این دور باطل دست یافته است و نام های ایرانی را مترادف با شخصیت های منفی به تصویر می کشد، خود مجالی دیگر می طلبد.

اما آنچه بر هر ایرانی مسلمان، فهیم و منصفی روشن است این که تاریخ ایران و نامداران ایرانی سرشار از غرور و افتخار است و این حقیقت پر افتخار تاریخ این سرزمین است که هیچگاه رنگ نمی بازد.

تلاش بیهوده برای ایجاد شخصیت های خیالی به مدد نیک نامان ایرانی در مجموعه های تلویزیونی نه تنها هیچ ایرانی مسلمان، فهیم وبا انصافی را دچار سرخوردگی نمی کند بلکه تلنگری است تا با رجعت به گذشته نیاکان خود و بازکاوی تاریخ نیک نامان و نیاکان خود بیشتر دقت نموده و نه تنها احساس سرخوردگی نخواهد کرد بلکه با مقایسه رفتار های مثلا فرهنگی صاحبان رسانه ملی امروز که ادعای انصاف اسلامی دارند با گذشته نیاکان خود و رفتارهای خردمندانه آنان با ملت های دیگر، اقوام و انسانهای آن زمان، درخواهند یافت که فرهنگ حرمت نهادن به کرامت انسان ها و هویت ملتی با این دیرینگی فرهنگی وتمدنی در آن دوره رواج پر معنی وعملی داشته است.

اگر نیک بنگریم، نمونه های آن در گذشته مکتوب شده حتی به قلم دشمنان و بیگانگان این سرزمین و نیز تاریخ نویسان ایرانی به وفور یافت می شود و درفرهنگ دوستی، انسان دوستی، قانونمندی وقانون مداری میراث ماندگاری را برای بشر متمدن و صاحب رسانه های ارتباط جمعی گسترده و بصری امروز به یادگار گذاشته اند و این یادگار نیکوی ملتی بزرگ است که از ترکیب اقوامی بزرگ شکل جاودانه ای یافته است تا به امروز که این انسان دوستی وفرهنگ دوستی و ارج نهادن به ارزشها حتی در حد نام ها در میان اقوام بزرگ ایران اسلامی امروز خودنمایی می کند. 

برای اثبات حرمت نهادن به نام ها و شخصیت های دشمن ایران آن زمان، حکیم فردوسی حتی در سرودن و به تصویر کشیدن شاهنامه حرمت دشمن خویش را نیز چه در بیان نام و چه در شخصیت پردازی محفوظ می دارد و آنجا که از زبان منیژه دختر افراسیاب سخن می گوید "منیژه منم دخت افراسیاب / برهنه ندیده تنم آفتاب" و به خود اجازه نداده است تا شخصیت پردازی منفی در حماسه سرایی همیشه ماندگار شاهنامه بجای بگذارد و این تفکر انسان مدارانه و ادیبانه مولود همان فرهنگ و تمدنی است که نام نیک آنان امروزه در صداوسیمای همین سرزمین اینگونه به نمایش گذاشته می شود.

بنابراین ضمن دعوت از مخاطبین ارجمند و فهیم سریال پرحاشیه فاصله ها که نویسندگان و تهیه کنندگان منصف ؟! آن در تحریف شخصیت های سلحشور و خردمند و باهوش قوم بزرگ لر تلاش بیهوده ای را در ادامه رفتار های مثلا فرهنگی و وهن آلود گذشته رسانه مثلاً ملی تکرار نموده اند به تماشای قسمت دیگری از این شاهکار فرهنگی صداوسیما که بخش های متنوع و غیرقابل پیش بینی بخصوص در جهت بدآموزی به نسل جوان ترویج می کند اندکی درکنار تماشای صحنه های اکشن وعاشقانه آن، در مورد انتخاب نام ها برای شخصیت های این مجموعه فاخر؟! دقت نظر فرموده و بدون اینکه بخواهیم از شخصیت های منفی این سریال که بیشتر رفتارهای اینگونه، مختص پایتخت است اما در نامگذاری بر روی این شخصیت ها همچون ساسان، فرهاد، بیتا، مهران، شیدا و ... فکر کنید شاید با نظر نگارنده موافق شوید که این دل پلشتی، ادامه همان سریال همیشگی صداوسیما است که هیچ وقت قسمت آخر آن معلوم نبوده است اما نتیجه تاثیر این سریال قابل پیش بینی است: نافرجامی تلاشی بیهوده برای تبعیض و طبقه بندی انسانها و داشته های فرهنگی و....