علی‌مراد موری، شاعر ناب‌سرای خوزستانی اهل مسجدسلیمان متخلص به "علول"، روز دوشنبه، دوم شهریور ۸۹، بر اثر سكته مغزی از دنیا رفت.

به گزارش آژانس خبری بختیاری (ایبنانیوز) به نقل از ایسنا، سعید آژده - شاعر - با اعلام این خبر اظهار كرد:‌ علیمراد موری از بزرگترین و تاثیرگذارترین شاعران ناب‌سرا در استان خوزستان بود. او هیچ‌گاه نخواست كه شعرش زیر چتر جریان‌ها شعری قرار بگیرد.

آژده، با اشاره به این كه علیمراد موری از دوستان نزدیك آریا آریاپور، سیدعلی صالحی و سیروس رادمنش بود، خاطرنشان كرد: فروتنی بیش از حد او فرصت‌های زیادی را برای مطرح شدن در شعر معاصر از او گرفت.

وی ادامه داد: او به پیروی از شاعران بزرگی همچون بیژن الهی و هوشنگ چالنگی به خلوت عمیق معتقد بود تا جایی كه همواره مرا به مطالعه در تنهایی تشویق می‌كرد.

آژده با بیان این كه "علول" در واپسین روزهای عمر شاعرانه‌اش كتابی از راینر ماریا ریلكه برای مطالعه به او داده بود، گفت: در این كتاب ریلكه معتقد است خلوت در صورت عمیق بودن خلوت است. این كتاب تاثیر زیادی بر عزلت نشینی "علول" داشت.

این شاعر بیان كرد:‌ علیمراد موری شاعری انسانی با شعری غنایی و استخوان‌دار بود كه در سبك‌شناسی و جریان‌شناسی بی‌ آن كه خودش بخواهد شاعری ناب سرا بود.

وی افزود: او همچون سرویس‌ رادمنش هرگز در حیات خویش دل به چاپ كتاب نداد و تنها در این اواخر به اصرار من برای نشریات و مجله‌ها شعر می‌فرستاد.

او با اشاره به این كه علیمراد موری متولد سال ۱۳۳۴ بود، گفت: تنها چند اثر از او در كتاب "شعر به دقیقه‌ اكنون" به چاپ رسیده است. این كتاب حاوی اشعار شاعران شعر ناب بود و منتقدانی همچون دكتر رضا براهنی از شعر ایشان صحبت كرده‌اند.

به گفته آژده، از علیمراد موری مطمئناً دفاتر شعر به جا مانده است كه تاثیرگذاری‌ شان در شعر ایران نمود خواهند یافت.